ترويض الشـ,ـرس شيماء نعمان

فرح:ايوه ياحبيبى مش كان نفسك فى نونو
جاسر:انا فرحان اوى يافرح ربنا مايحرمنى منك ابدا
فرح:بس فين ماما محدش جه ولا حاجة
جاسر:دلوقتى كلهم هيطلعوا ياحبيبتى بس انا هنزل واجى على طول
فرح:خليك جنبى
جاسر:متخافيش ياقلبى راجعلك تانى
نزل جاسرالى الاسفل وجدهم جميعا يجلسون بعدما غادر اهل رضوى
ندا:جاسر لازم تتطلقها دى جابتلك العار
حنان:ايوه ياحبيبى لازم تتطلقها
ندا:طبعا دى واحدة استغفر الله محدش عارف العيل ده ابن مين
عاصم:كفاية كفاية جاسرهتعمل ايه
وقف جاسر امامهم خلع سترته وشمر ذراعيه ووقف امام ندا
وفجاة صفعها على وجهها
صرخ به الجميع:جاسر
عاصم:انت اتجننت ازاى تعمل كده
جاسر:عشان محدش فى الدنيادى يجيب سيرة مراتى على لسانه بربع كلمة
ندا وهى تبكى:مراتك شوف مراتك اللى جبتلك العار
جاسر:شكلك محتاجة قلم تانى
حنان:هى حصلت ياجاسر روح لم مراتك الاول
جاسر:انا مراتى مفيش زيها بنتك دى متجيش فيها حاجة
واحب اقول للجميع والكل سامعنى فرح حامل فى ابنى
دهشة اصابت الجميع
عاصم:انت بتقول ايه
جاسر:بقول الحقيقة فرح حامل منى ابنى من صلبى يعنى فرح مراتى اودام ربنا واودام الناس واى حد يتكلم فى شرفى هقطع لسانه
ناهد:يعنى دخلتم
جاسر :ايوه ياماما من يوم خطوبةاكمل
ناهد تبكى بفرحة :طيب مقولتش ليه ياحبيبى
جاسر:عشان دى حاجة تخصنى انا وفرح مش لازم الناس تعرف وانتى يااللى اسمك ندا لو جبتى سيرة فرح تانى هقطعهولك فاهمة
عاصم بفرح:خلاص خلاص ياجاسر اطلع لمراتك وخد بالك منها انا عايز حفيدى يطلع شديد لجده
جاسر:حاضر ياحاج
احتضنه عاصم:الف مبروك ياجاسر ايوه كده بيتنا يبقى فيه عيال
جاسر:اوعدك ياحاج كل سنة اسلمك عيل خرجت ندا وحنان من البيت بعصبية
جاسر بسخرية :ابقوه تعالوا

الحلقه التاسعه

صعد جاسر لفرح وجدها امامه تبكى بعد ان سمعت كل شئ
جاسر:فرح انتى هنا من امتى
فرح:من زمان اوى
جاسر:حبيبتى دول اغبي…….
وضعت اصبعها على شفتيه:كفاية اللى انت قلته مش هعوز حاجة تانية
قبل اصابعها بابتسامة:طيب يلا يلا على السرير
ضمها بذراعيه:شوفى ياستى انا نفسى فى بنوتة حلوة كده زيك واسميها فرح
فرح: كل اللى يجيبه ربناكويس ياحبيبى
بدات تظهر علامات الحمل على فرح كانت تنظر لنفسها فى المرآة باستنكرار:ايه ده شكلى بقى صعب اوى
اتاها جاسر من خلفهايضمها بذراعيه:اومال يعنى هتخلفى ازاى مالازم بطنك تكبر يلا بقى هنتاخر عايزين نلبس عشان الناس اللى جاية
فرح:بس تصدق حلوة فكرة رضوى انها تعمل الفرح فى الجنينة
جاسر:بس انتى بصراحة عاملة شغل تحفة اضاءة وورد وزينة جميل اوى
فرح:اعمل ايه مش حبيبى منعنى من الشغل اعمل ايه بقى
جاسر:انتى اتجنتنى ازاى تروحى الشغل بمنظر بطنك دى افرضى اتخبطى ولاحاجة ولا العمال يمشوا يتفرجوا عليكى وانتى عاملة كده اهوو…… وقلد مشية الحوامل
فرح:تصدق شكلك حلو ولاانت بتعمل كده…… بس انا مش بعمل كده
جاسر:طيب يلا بقى هنتاخر