فارق السن
عاصم بابتسامه:مفيش واحده ست تقول لجوزها اوف
لهفه بدهشه:واحده ست
عاصم:ست الستات كمان
لهفه:يارب صبرنى
نزلو الاتنين وقعدو على السفره وعاصم شايف لهفه بتبصله بنظرات غضب طفوليه
عاصم:متبصليش كده وكولى
لهفه بغيظ:حاضر
مر كام يوم ع زفافهم واتى الى لهفه نيهال وهنا
نيهال:عامله اى يا حبيبتى
روايه رغم فرق السن
تكمله الفصل 5
لهغه:الحمدلله
هنا:طب احنا جبنالك كل المحاضرات
لهفه:شكرا بجد ليكم
نيهال:مفيش بينا شكر ابدا
هنا:احنا مش صحاب احنا اكتر من كده
لهفه بابتسامه:عندكم حق
نيهال:طب احنا هنمشى بقى
لهفه:خليكم شويه
هنا:يدوب نلحق نرجع..بس انتى عارفه البيت جدا والله
نيهال:واسع وحلو انبسطى بقى
لهفه بحزن:انبسط اى بس
هنا:طب متزعليش
نيهال:احنا هنمشى سلام
لهفه:سلام
بعد ما خرجو بتلف لهفه لقت عاصم واقف
لهفه بخضه:حرام عليك بجد يعنى مش كفايه متجوزنى غصب عنى كمان عايز تم\\وتنى من الخضه
عاصم:بعد الشر عليكى انا اسف
لهفه مردتش وطلعت اوضتها
عاصم:شكلى هتعب معاكى عشان تحبينى بس وراكى لحد ما تحبينى
روايه رغم فرق السن
الفصل 6
لهفه:انا لازم انزل الكليه فاضل شهر على الامتحانات
عاصم:طيب هوديكى بكره فى سكتى
لهفه مردتش وطلعت اوضتها
تانى يوم الصبح جهزت نفسها ونزلت
عاصم:يلا عشان اوصلك
لهفه:طيب
وصلو الجامعه ولهفه جايه تنزل
عاصم:لو احتاجتى اى حاجه كلمينى
لهفه:شكرا
ظل ينظر اليها وبعد ذلك ذهب
كان فى واحد واقف مراقبها وراح عندها
الشخص:اهلا بلهفه مين اللى كنتى معاه
لهفه:يخصك فى اى معلش يا معتز
معتز:يخصنى عشان جايه مع راجل غريب قدام الجامعه وعادى جدا
لهفه:وانت مالك ملكش دعوه بيا
مشيت لهفه عشان المحاضره
معتز:طيب شوفى انا هعمل اى
دخلت لهفه المدرج وقابلت هنا ونيهال
هنا:اهلا يا لهفه
نيهال:مالك يا لهفه
لهفه حكت اللى حصل من معتز
هنا:لا مش معقول كده بقى
نيهال:لازم ناخد موقف يا لهفه زاد عن حده
لهفه بضيق:انا مليش دعوه بيه
خدوا المحاضره وخرجت بس كانت لوحدها وهى ماشيه سمعه الطلاب بيتكلمو عليها
البنت:وهى ديه عمللنا محترمه فيها
الولد:لا واى راجل كبير ومال وكده
سمعت كلام من ده كتير.
.بدات تعيط هنا ونيهال جريو عليها
هنا بقلق:مالك يا لهفه
هنا ونيهال سمعو الكلام
نيهال:هنا خدى لهفه واستنونى فى الكافيه اللى قدام الجامعه
هنا خدت لهفه ومشيت
نيهال بزعيق:مالكم بلهفه ها مالكم
معتز:مفيش بس قولتلهم ع حقيقه ست لهفه اللى عامله فيها محترمه وجايلنا الجامعه مع راجل كبير وغريب
