الصقر1

مسعد : كيفك يابنتى
شمس : عم مسعد اذيك اتاخرت المره دى
مسعد : معلهش يابتى لاجل الامان
شمس بحزن : هما لسه بيدوروا عليا
مسعد : وانتى فكرك هيسبوكى بالساهل كده
شمس : وانا هفضل محبوسه هنا
مسعد : استحملى شويه يابتى بكره الحقيقه تظهر
شمس : ههه تظهر ازااى بس وانا هنا والمجرم بيتمتع بفلوس بابا بعد ما موته
مسعد : الظالم ليه يوووم يابتى خدى انا جبتلك معاي لقمه تاكليها
شمس بامتنان : مش عارفه من غيرك ياعم مسعد كنت هعمل ايييه
مسعد : متقوليش كده يابتى وبكره ترتاحى من كل الهم ده انا لازم اعااود عاد عجيلك تانى أن شاء لله
شمس : مع السلامه

&&&&&&&&&&
اما عند صقر

اخذ يتمشى بالغرفه ويخبط فى كل شىء يصطدم به حتى اصبحت الغرفه كلها كركبه أسند صقر ظهر الحائط وجلس القرفصاء واخذ فى البكاء

( يااارب انا تعبت انا حاسس انى يموووت مشلول مش قادر حتى اساعد نفسى انا صقر القوى بقيت كده ازاااااى ))
وهنا لاحظ ملامسه يده لشىء ما امسكها صقر واكتشف انها قطعه زجاج ناتجه عن تهشم المراه فامسكها بحذر واخذ يردد
سامحنى يااارب
وقربها على يده وفجاه …….

الحلقه الرابعه عشر ….زوااج بدون علم )))

دخلت جيرمين الى صقر الغرفه بعد أن اخذت المفتاح من والدتها فاوالدتها بعد وفاه الجد قام باستنساخ جميع مفاتيح الغرف فى القصر دون علم احد

جيرمين : والله فكره يامامى حكايه المفاتيح كان زمان مش عارفين ندخل

امال : طبعا امال اللى يسكن مع سميحه لازم يحط عنيه وسط راسه افتحى يلا

جيرمين : بس انا مش فاهمه يامامى هنخرجه نوديه فيين بس

امال : ملكيش دعوه انا عارفه هنوديه فين
فتحت جيرمين الباب فى نفس اللحظه التى كان صقر على وشك ذبح يده فجرت عليه

جيرمين : صقر انت اتجننت
امال : كنت هتنوله اللى عايزه ويورث كل حاجه

صقر ببكاء : انتوا اييه اللى جابكوا سيبونى اخلصكم منى وخدو الفلوس

امال بحزن مصطنع : فلوس اييه بس يابنى انا عمتك حبيبتك اللى ربيتك على ايدى زمان انا جايه اخلصك من خالد وشره

جيرمين : فعلا مامى هتساعدك وانا كمان

صقر باندهاش : ومن امتى الحب ده

امال : مش وقته قوووم معايا بس قبل ما خالد ياجى وتبقى نصيبه جيرمين انزلى فضيلنا السكه

جيرمين حاضر

امال : يلا يا حبيبى وفى نفسها ( الحمدلله لحقناك ف الوقت المناسب بقى كنت هتنتحر والثروه تروح لخالد هههه وانا اطلع تانى من مولد لاااا المره دى انا اللى هكسب ويبقى يوربنى ابن سميحه شطارته ))