الصقر1

جيرمين : يلا يامامى انا جبت العربيه تحت
امال وهى تساند صقر
كان صقر يشعر بالراحه ولكنه كان بداخله قبضه وغصه لايعرف سببها ولكن هى اهون من موته على يد خالد

$$$$$##
فى احد الشقق

امال : هنا بقى محدش هيعرف يوصلك
صقر : انا فييين
امال : انتى فى شقتى متخافش
صقر بحذر : شقتك ازااى
امال وهى تلوى شفتيها وتنظر له بغل : شقتى اللى كان واخدها كمال الحمدلله كان كاتبها باسمى وجدك معرفش ياخدها منه

وهنا ابتلع صقر ريقه بصعوبه فهو يعلم أن عمته تغيرته معه تماما منذ ذلك اليوم الذى تسبب صقر فى طلاقها لقد كان صقر فى اوائل العشرين ولكنه كان يعمل بالشركه وكان كمال يعمل وقتها منذ فتره لم يكشف خيانته سوى صقر

امال : متخافش ياصقر انا نسيت موضوع كمال

صقر : انا عايز اكلم عمار انا متشكر انكم خرجتونى من القصر انا هكمل لوحدى

وهنا نهضت امال فى غضب : ههههه اسيبك انا ما صدقت حطيت ايدى عليك انت مش هتتحرك من هنا غير اما تكون عملنا تنازل عن كل حاجه

صقر فى ذهول : اييييه يعنى انتى كنتى بتساعدينى عشان تاخدى الفلوس كلكم بقى همكم الفلوس خالد يحبسنى عشان انتحر وساعتها الثروه ترجعله بصفته الوريث الشرعى ليا عشان معنديش زوجه ولا ولد
وانتى جايه دلوقت تقوليلى الفلوس عايزها لنفسك انتى وبنت وانا اللى افتكرت انكم لسه جواكم ذره رحمه
انتوا اييييييييه حراام عليكم انا ابنكم بتعملوا كده ليييه
قال تلك الكلمات وفجاه سقط مغشى عليه

جيرمين بخضه : مااامى الحقى ده مات ولا ايييه

امال بخضه ايضا : ايييه مااات لاااا مستحيل هاتى برفان ولا ميه اى حاجه بسرعه

اقتربوا منه فلا يوجد نبض نهائى
جيرمين : مامى انا خايفه

امال بخوف : اسكتى خلينا نتصرف

جيرمين : طيب نطلب دكتور
امال بلهفه : مينفعش صقر معروف وبعدين افرضى مااات انا مش مستعده ادخل فى سين وجيم
جيرمين : امال هنعمل ايييه بس
امال بتفكير : اسمعى هاتى ورقه فاضيه بسرعه
جيرمين : هتعملى اييه يامامى
امال : هاخد حقى

$$$$$$$$$$$
فى الجامعه

كان معتز يشرح وعينه على سيلا
والتى لاحظ انها شارده بعيدا فاغتاظ ربما تسرح فى عريس المستقبل فاراد حرجها

معتز : انتى يا انسه
سيلا بخضه : انا
معتز بجفاف : انا كنت بقوول اييه
سيلا بحرج : سورى يادكتور سرحت شويه
معتز بغضب : المحاضره مش مكان لسرحان اتفضلى بره
سيلا بصدمه : دكتور انا
معتز بحده : قولت برررره
لملمت سيلا اشياءها وهمت بالخروج ودموعها تتساقط
اعتصر قلب معتز عليها ولكنه ايضا يعشقها وهى لاتبالى
ذهبت سيلا حيث عمر
كان عمر يجلس فى ورشته فراها تمر من امامه ودموعها تجرى
عمر : مااالك حد زعلك
سيلا ببكاء : الدكتور طردنى من المحاضره
عمر باندهاش : طردك ليييه
سيلا : كنت سرحانه
عمر بغضب : عنده حق وايه اللى واخد عقلك أن شاء الله يخليك تسرحى فى المحاضره
سيلا : الله غصب عنى وبعدين هو دكتور ممل اساسا
عمر : سيلا بقولك ايييه عدى سنتك على خير انا مش فاضيلك
سيلا :
عمر بحب : خلاص متزعليش انا محبش اشوف دموعك دى دكتور مين بقى اللى زعلك
سيلا : معتز
عمر باندهاش : دكتور معتز لييه ده انسان مهذب ومحترم
سيلا : معرفش هو من يووم ما شهد قالتله انى هتخطب وهو بقى مضايق منى ومش طايقنى
عمر . وهو ايه اللى يضايقه فى حاجه زى كده
سيلا بحرج : اصلا بيقولوا يعنى انه معجب بيا
عمر : ايييه معجب بيك والله كبرتى يانيلا وبقى فى حد بيعبرك
سيلا لييه أن شاء لله انت مش شايفنى مزه ده انا الف من يتمنانى
عمر : هههه امال ماشفتش منهم غير سيد تكاتك الالف دول يعنى
سيلا : سيد اييه وبتاع ايييه
عمر : يعنى موافقه على معتز
سيلا : انت عايز تخلص منى وخلاص ياعمر لدرجه دى تقيله على قلبك
عمر : انا نفسى اطمن عليك وطالما ف ناس كويسه اهى ليه بقى متوفقيش
سيلا : عشان انا مش هتجوز اى حد يا عمر مش هتجوز غير اللى يكون فيه موصفات اللى أنا عايزاها
عمر : انتى حره ياسيلا انا راجع الورشه