الصقر2

نرجع للقصه
&&&&&&&&&

عند خالد

كان جالس فى القصر فى حاله يرثى لها حوله مجموعه من الخمور والسجائر تملأ المكان

دخلت سميحه : خااالد ايه اللى انت عامله فى نفسك ده

خالد بسكر : عامل اييه ما انا حلو اهووو

سميحه : خاالد فوووق بقى

خالد : افوووق ليييه هااا ما كله ضااع خلاص صقر وجيرمين وبابا وياسمين وانتى كمااان والثروه ههههههههه كله كله

سميحه بالم : متعملش فى نفسك كده يابنى

خالد : ههههههههه ابنك ههههههههه يارتنى مكنت ابنك

سميحه : خالد انا

خالد بدموع : انتى عارفه انا كنت فييين انا كنت فى الكباريه اللى كنتى شغاله فيييه وعرفت كل حاجه تصدقى لسه فاكرين وفاكرين اياامك

الا قوليلى صح هو انتى كنتى مدوراه صح زى مقال عمار ههههه ايييييه

نظرت له سميحه واخذت دموعها فى التساقط …لم تتخيل يوما ان يطاردها ماضيها مره اخره

&&&&&&

دخل معتز شقته وهو فى قمه غضبه

كان صقر يشاهد التلفاز فنظر له عندما فتح الباب واعاد نظر لتلفاز ولكن سريعا ما اعاد النظر له ليقوم بفزع
صقر : فى ايييه ايه اللى حصل
معتز بغضب : مفيييش حاجه

( الحلقه التاسعه عشر …… اصدقاء للابد ))))

افاق صقر من شروده على صوت معتز بعد أن تذكر كيف اتى به عمار واخبره انه اءمن مكان ليختفى فيه صقر وكيف رحب به معتز وكيف كان طيب وكيف اخذ يراعيه فى ايامه الاولى حيث كان صقر لم يعافى جيدا فلقد احبه صقر بشده فكان يذكره بخالد اخوه الاصغر كيف كان مشاكس مثله ..يحب المزاح والمرح …ولكنه لايدرى ما اصابه … ربما اصابته لعنه الثروه

قفز معتز بجواره على الاريكه والتقط منه الريموت
فنظر له صقر
معتز : ايييه لقيتك سرحان ومش بتتفرج اتفرج انا
صقر بمزاح : بس المفروض تخلى عندك دم وتسيبنى املى عينى انا واحد لسه قايم من عمى ومكنتش شايف حاجه
معتز : ايييه ياعم الدراما دى عمى اييه وبتاع ايه على اساس انك مولود كده دى حادثه وعدت انسى انسى وبعدين العمى كان ارحم فى زمنا ده على فكره

صقر وقد سحب المخده منه واتكا عليها ونظر له بقرف فعلا على الاقل مكنتش هشوف خلقتك

معتز : ههههههههه يابنى انا لوحه فنيه انتى مش شايف العنين والدقن ده انا البنات هتموت عليا فى الجامعه

صقر وهو ينظر له : لوحه قصدك لوووح وبعدين يابنى انت فيك غير شعر