الصقر2
سميحه بصدمه : انت بتقول ايييه
خالد بغضب : بقول انى بكرهك انتى السببب فى كل حاجه ضيعت اخويا وضيعت نفسى صقر طلع احسن واحد فينا طلع ابن الست المحترمه وانا ابن
وهنا تلقى صفعه الجمته عن الكلام من سميحه
سميحه : اخرررررس
خالد وهو ينظر لها بغضب : بتضربينى
سميحه : انا ..
ولكن خالد هب بالانصراف دون السماع اليها
سميحه بصراخ : خاااالد ابنى
الحلقه السادسه عشر …. كشف المستور ))
ذهب خالد واخذ يتمشى بسيارته لا يعرف الى اين
كل ما يعرفه انه اخطىء وأصبح تايه
هل يترك الثروه …هل يعود لوالدته …هل يبحث عن اخاه
لايعرف الى اين
&&&&
اما عند سميحه
فى مكتب محمود
السكرتير : فى واحده بره عايزه تقابل حضرتك
محمود : مين
السكرتير : اسمها سميحه
محمود : يوووه احنا مش هنخلص بقى
وهنا اقتحمت سميحه المكتب
السكرتير : كده مينفعش ياهانم
سميحه : ابعد عن وشى بلا ينفع بلا مينفعش
محمود ببرود : خلاص سيبها وروح انت
قام محمود من مكانه واضعا يده فى بنطاله وقال بجمود : خييير
سميحه ببكاء : ابنى هيضيع منى انت قولتله ايييه
محمود : هههه ما هو طول عمره ضايع ايه الجديد
سميحه: بقولك عرف كل حاجه
محمود : عرف اييه يعنى مش انتى اللى قولتيله
سميحه : انا بتكلم على الماضى يامحمود خالد عرف انى كنت …اهىء اهىء
نظر لها محمود بجمود : ههه وايه يعنى مهو كان مسيره يعرف زى ما عرف أن صقر مش اخوه
سميحه : بس للموضوع ده محدش يعرف عنه حاجه غيرك انت ومصطفى الله يرحمه
محمود : انتى مصدقه نفسك هو انا والمرحوم بس اللى كنا بنسهر فى الكباريه
سميحه : انت عارف انى سيبت الكار من يوم ما عرفت مصطفى ومستحيل خالد يكون قابل حد من اللى كنت بشوفه زمان ثم حتى لو قابل هيعرفوا منين انى انا امه
محمود : وبعدين انتى جايه ليه دلوقتي
سميحه : انت اللى قولتله صح
محمود وهو يجلس ويدخن سيجاره : لا
سميحه بنهيار : كداااب امال مييين
محمود بغضب : قولتلك مش انا روحى شوفى كنتى ماشيه مع مين تانى
وهنا رفعت سميحه يدها لتصفع محمود ولكنه امسك معصمها
بقوه وقال بحده : انتى اتجننتى بترفعى ايدك عليا ده انا انسفك من على وش الدنيا انا هعمل بس بالايام الحلوه اللى قضناها مع بعض وكان كل مايريده بتلك الكلمات هو اشعارها بالذل والرخص
